Vandaag is het onze laatste dag in Zuid-Tirol in Italië. We moeten om 19:15 uur bij de auto zug zijn om de motor op de trein te rijden. Hij zal pas om 21:09 uur vertrekken om heel de nacht door te rijden naar Dusseldorf waar we als het goed is om 10:00 uur ’s morgens aan moeten komen.
Maar eerst gaan we hier nog een kleine toer onder Bolzano maken, tenminste dat was eigenlijk de bedoeling…… Tijdens het ontbijt zit ik op een kaart die ik gekocht heb als souvenir, te kijken (alle bergen staan hier op) en zag tot mijn verbijstering dat de Stelvio die we op dag 3 hebben gereden niet de Stelvio is. Ik dacht dat ze de Stelvio hier de TimmelsJoch noemen maar het is de StilfserJoch! Het wordt een beetje moeilijk verhaal maar ik was bij dag 3 dus een beetje in de war….
Op zich een probleem natuurlijk want je wilt een zo duidelijk verslag maken maar ik zat met een nog groter probleem want ik wilde die natuurlijk absoluut wel gaan rijden. Om de berg der bergen niet te rijden terwijl je er zo dichtbij bent dat zou natuurlijk doodzonde zijn. Maar we zouden een klein rondje onder Bolzano rijden en wat gaan wandelen. Die arme Agnes, die al bijna 2000 kilometer achterop zit had er eigenlijk niet zoveel zin in. En ze vond me ook nogal een sukkel (op zijn zachtst gezegd) dat ik dit niet eerder had gezien. Natuurlijk had ze daar gelijk in en probeerde ik met een compromis toch mijn doel te bereiken.
Ik sta bij je in het krijt! zei ik tegen haar en al snel had zie iets verzonnen waar door het weer gelijk getrokken werd. Als tegenprestatie zal ik een schuilhok voor de paarden bouwen. Zonder morren stemde ik toe en de deal was gesloten. We vroegen Toni hoever het rijden was en hoe lang we er over zouden doen want we moesten natuurlijk wel op tijd terug in Bolzano zijn voor de trein. Volgens Toni haalden we dit makkelijk maar dan moesten we wel tot Merano de autosnelweg volgen en niet binnendoor gaan. Snel laden we de Goldwing weer af met al onze spullen en namen hartelijk afscheid van Toni die graag met Agnes op de foto gaat.
Rond half 2 reden we de (echte) Stelvio aan de noord-zijde op. 48 haarspeldbochten liggen op ons te wachten! Om de hoogste berg van Italië en oost-Alpen met de motor te rijden geeft een enorme kik. Spannend is het ook want 2760 meter en zoveel bochten zorgen er wel voor dat je goed moet opletten. Goed kijken of er wat aan komt en vooral zorgen dat je motor niet afslaat is erg belangrijk. Auto’s met caravans zijn niet toegestaan en ook wordt het voor campers afgeraden om hier naar boven te gaan. Halverwege echter komen we toch achter een camper te zitten en die moet bij ieder bochtje steken. Wij kunnen er met de motor gelukkig wel langs en het lijkt erop dat hij zijn poging om de top te bereiken ook staakt.
Eenmaal boven aangekomen worden de gebruikelijke foto’s gemaakt onder het bord en koop ik nog een sticker en een shirtje. Veel tijd om hier te blijven hebben we niet. We besluiten om de noordkant ook weer af te gaan omdat dit volgens ons de snelste weg is. Ook is het erg guur aan de zuidkant. Het hoogte verschil van 1870 meter in 28 kilometer is behoorlijk pittig maar machtig mooi om te rijden. Onderweg zien we die Italiaan weer staan met zijn camper. Hij staat precies in een bocht en is uitgestapt en staat druk te bellen. Waarschijnlijk heeft hij te veel van zijn motor gevraagd en zal er technisch personeel aan te pas moeten komen of nog beter, gewoon van de berg af met dat ding. (zie filmpje) Een paar bochten verder zien we een busje die toeristen naar boven brengt aankomen en zeker is dat die er niet langs zal kunnen. Wij kunnen niet wachten om dit te aanschouwen en rijden door.
hoge kwaliteit
lage kwalieteit, wel sneller
jammer genoeg hebben ze het muziekje van Queen eruit gehaald...
Dit is het toetje, voor mij de mooiste berg die ik ooit heb gereden en als je in de buurt bent moet je hem pakken. Ik denk dat het in de zomer wel erg druk is met auto’s en vooral ook motoren en fietsers. Een prestatie van formaat en respect voor de mannen en vrouwen op hun dunne bandjes.
We besluiten om onderweg niet ergens wat te gaan drinken maar helemaal in 1 ruk terug naar Bolzano te rijden. We zijn zo op tijd om nog op ons gemak wat te eten en te drinken voordat we de motor op de trein zetten en vertrekken naar Dusseldorf.
